Do ukształtowania tej koncepcji przyczyniły się prawdopodobnie fabrykacje antyklerykalnego autora Léo Taxila na temat wolnomularstwa z lat 1886–1895, połączone w 1893 z antysemityzmem przez arcybiskupa Mauritiusu . Podtrzymując wątek antysemicki, Eger stwierdziła, że w odróżnieniu od minionych epok Żydzi współcześnie nie mordują dzieci, lecz odzierają ich „serca i umysły” z cnót. Głosiła: „Najniebezpieczniejszym z Żydów jest Żyd mason lub socjalista: prowokator, szpieg, wywołujący strajki, oszukujący, wywodzący w pole i biednego, ufającego mu robotnika, i rząd, który się nim posługuje”. Zgodnie z tezą upowszechnioną przez Protokoły mędrców Syjonu (1903) przypisała Żydom sprawowanie władzy finansowej, a masonom w ich imieniu kontroli polityczno-militarnej nad światem.
Recepcja W posiadaniu klasztoru urszulanek w Krakowie był egzemplarz wydania Historii towarzystw tajnych z 1904, który nosi na karcie tytułowej dedykację autorki dla założycielki zgromadzenia urszulanek szarych św. Urszuli Ledóchowskiej, wyrażającą osobistą wdzięczność.
Jan Tomkowski sądzi, że antymasońskie publikacje Eger stanowiły obok wydawnictwa biskupa przemyskiego św. Józefa Sebastiana Pelczara pt. Masonerya (wyd.