Malując dla swych florenckich sponsorów martwe natury używała ona popularnego motywu wazonu z kwiatami (Wazon z tulipanami i hiacyntami, Galeria Uffizi), lub bardziej wyrafinowanych bukietów, dekorowanych motylami, owadami i egzotycznymi muszlami (Wazon z różnymi kwiatami na marmurowym parapecie z muszlami po obu stronach i kilkoma motylami w górze, Gabinetto Disegni e Stampi degli Uffizi), będący reminiscencją kompozycji pędzla holenderskiego malarza Ambrosiusa Bosschaerta.

Mniej więcej w latach 1660–1662 Garzoni namalowała na zlecenie Ferdynanda II Medyceusza serię 20 niewielkich, temperowych martwych natur (wszystkie w zbiorach Galleria Palatina). Aby przyciągnąć uwagę widza do swej kompozycji artystka dodawała na pierwszym planie pojedynczy kwiat lub owoc, czasem ptaka lub owada. Obraz Naczynie ze śliwkami, jaśminem i orzechami to charakterystyczna kompozycja z centralnie umieszczonym naczyniem z owocami. W tym wypadku jaśmin i powój przeplatają się z delikatnie barwionymi śliwkami, podczas gdy pierwszy plan zdobi pęknięty orzech. Artystka zręcznie operuje kształtami, fakturą i kolorystyką aby wywołać u widza wrażenia zapachowe, dotykowe oraz wzrokowe, zainteresowanie którymi było charakterystyczne dla XVII-wiecznej sztuki holenderskiej i flamandzkiej.