Innym ważnym przykładem dla Garzoni były naukowe ilustracje autorstwa Jacopa Ligozziego, tworzącego we Florencji dla Franciszka I Medyceusza. Wpływ jego eleganckich, temperowych rysunków był widoczny w późniejszych martwych naturach i botanicznych rysunkach Garzoni, w tym w Martwej naturze z ptakami i owocami (Cleveland Museum of Art). W latach 1650–1651 artystka stworzyła herbarz zawierający 49 bardzo naturalistycznych, botanicznych rysunków (obecnie w zbiorach Dumbarton Oaks). Na górnych krawędziach tych obrazów umieściła, wypisane atramentem, nazwy przedstawianych roślin oraz odnośniki dotyczące ilustracji. Hiacynt z czterema czereśniami jaszczurką i karczochem (Galeria Uffizi) jest przykładem szczególnej umiejętności Garzoni łączenia naturalistycznej obserwacji z silnym zmysłem dekoracyjności i estetyki. Poszczególne elementy rośliny: kwiat, łodyga, cebulka i korzeń zostały wiernie odwzorowane, ale ich połączenie jest czysto estetyczne. Nie ma tu naturalnego związku pomiędzy nimi, stanowią one jedynie artystyczne studium kształtów i faktur. Duża mucha, umieszczona na łodydze karczocha stanowi reminiscencję holenderskich martwych natur. Nienaturalna pozycja nóg jaszczurki sugeruje, iż artystka nie rysowała jej z żywego okazu lecz z martwego egzemplarza.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Giovanna Garzoni · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.