Mimo że nawiązanie kontaktu nie doprowadziło do skutków prawnych, Sąd Apelacyjny Stanów Zjednoczonych dla Dystryktu Kolumbii skrytykował zachowanie Shankera w swoim rozpatrzeniu decyzji FLRA.
W 1988 roku Shanker jako pierwszy zaproponował system autonomicznych szkół charterowych dla Stanów Zjednoczonych. Zainspirowała go wizyta w szkole publicznej w Kolonii gdzie zespoły nauczycieli miały znaczną kontrolę nad prowadzeniem szkoły oraz tematyką i sposobem nauczania. Każdy nauczyciel pozostawał przy swoich uczniach na okres sześciu lat. Szkoły były zintegrowane pod względem pochodzenia etnicznego i ekonomicznego uczniów i oryginalnie przewidywały skupianie się nad uczniami z największymi potrzebami, wyrzutkami i osobami, co do których istnieje prawdopodobieństwo że rzucą szkołę.
W 1993 Shanker sprzeciwił się systemowi charterowemu, zdając sobie sprawę z tego, że organizacje mające na celu zyski widziały w tych szkołach możliwość biznesową i forsowały program prywatyzacji szkolnej. Szkoły charterowe ewentualnie otwarte w Stanach odchodziły od wizji Shankera.