Po wojnie Austria znajdowała się w kryzysie gospodarczym, narastały konflikty społeczne i nastroje rewolucyjne.

Po tryumfalnym zwycięstwie socjaldemokratów w wyborach do rady miasta w 1919 roku, pierwszym socjaldemokratycznym burmistrzem miasta został Jakob Reumann (1853–1925). Za jego kadencji rozpoczęto program intensywnego budownictwa mieszkaniowego, wielką reformę szkolnictwa oraz program zakładania miejskich terenów zielonych. W 1923 roku Reumann złożył urząd z powodów zdrowotnych, a jego następcą został Karl Seitz (1869–1950), który przez dziesięć lat wdrażał programy zapoczątkowane przez Reumanna. 12 lutego 1934 roku, podczas austriackiej wojny domowej, Seitz został aresztowany w swoim gabinecie w ratuszu i bez aktu oskarżenia przetrzymywany w areszcie do końca roku.

Okres socjaldemokratycznych rządów Wiednia w latach 1918–1934 określany jest popularnie mianem Czerwonego Wiednia.