W 1941 roku popadł w konflikt z lokalnymi hitlerowcami i opuścił Bełchatów. W tym samym roku objął parafię ewangelicką w Orłowej na Zaolziu, w której służył do końca wojny. Tam został postrzelony przez polskich partyzantów i stracił prawe oko.
Po wojnie wyjechał do Niemiec. W roku 1946 pracował w parafiach ewangelickich w Treuenbrietzen i Rudolstadt, następnie w parafii staroluterańskiej w Weißenfels, do której trafiło wielu Niemców przesiedlonych z centralnej Polski. W latach 1948–1952 służył w parafii ewangelickiej w westfalskim Epe (dzisiejsza część miasta Gronau). W 1952 wyjechał do Stanów Zjednoczonych i został, wraz z ks. Teofilem Bartnickim, pastorem polsko-niemieckiej parafii luterańskiej działającej przy kościele luterańskim św. Jana w Nowym Jorku. Po przejściu na emeryturę w 1954 powrócił do Niemiec i zamieszkał na stałe w Gronau. Zmarł 23 kwietnia 1966 roku.
Życie prywatne W 1927 roku ożenił się z Marią Magdaleną, z domu Mickler, pochodzącą z Tomaszowa Mazowieckiego. Miał dwóch synów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Lipsku Kategoria:Niemieccy duchowni protestanccy Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1966 Kategoria:Ludzie związani z Bełchatowem