W tym samym roku jedzie pod Lębork, gdzie obejmuje gospodarstwo rolne i już w następnym roku sprowadza tutaj całą 5-osobową rodzinę (urodził się Marcin, Anna zginęła w wypadku samochodowym) wraz z całym dobytkiem wagonem towarowym. Wojciech Bajerowicz kończy w Lęborku VI i VII klasę, miejscowe gimnazjum (1948-51) i postanawia zostać lotnikiem. Kończy kurs szybowcowy zaliczając 83 loty i jedzie do Warszawy na szczegółowe badania lekarskie. Wykryta wada serca uniemożliwia mu pójście do szkoły lotniczej w Dęblinie. Zostaje studentem Uniwersytetu Łódzkiego (1951–55) i członkiem teatrzyku studenckiego „Pstrąg”. Reszta rodzeństwa (łącznie z najmłodszą Marysią) w latach 1950–60 też kończy studia. Po ukończeniu studiów nakazem pracy zostaje skierowany do liceum w Resku, gdzie poznaje przyszłą żonę Teresę. Ma z nią wspólną pasję – piłkę ręczną, tworząc męski, drugoligowy zespół piłki ręcznej i którą poślubia w roku 1956. Ma dwóch synów urodzonych w Resku, są lekarzami. W roku 1970 zostaje przeniesiony do Łobza obejmując stanowisko dyrektora szkoły w latach 1970–86. W latach 1991–2002 jest redaktorem naczelnym i wydawcą miesięcznika ŁobeziakWordcat.org: Łobeziak, [Dostęp: 15.04.2017].