Następnie straż przednia przemieszczała się bez styczności z wrogiem, tylko straż boczna pieszo co jakiś czas zwalczała słaby opór wroga. Gdy dowódca straży bocznej zauważył, że część jednostek nieprzyjaciela cofa się na Borki wsiadł ze szwadronem na koń i natarł na kolumnę uciekającą w stronę Woli Osowińskiej, z zamiarem przyciśnięcia do jeziora. Po wcieleniu w życie swojego zamiaru ujawniło się, że w Borkach znajdował się polski oddział 21 Dywizji Piechoty. Przeciwnik ostrzeliwany ogniem z karabinów maszynowych od strony Bork i szarżowany od południa został kompletnie rozgromiony. W tej potyczce zostało zdobyte 5 karabinów maszynowych i kilkudziesięciu jeńców.
Zdobycie Radzynia Podlaskiego Po udanym zdobyciu Bork 1 szwadron 1 lubelskiego pułku posuwał się jako straż przednia, a 3 szwadron jako straż boczna. Uderzenie na Radzyń nastąpiło manewrem okrążającym od Żabikowa. Atak zakończył się całkowitym sukcesem. Zdobytych zostało 70 jeńców i wiele taboru.
Walki pod Kąkolewnicą i zajęcie Międzyrzeca.