17 sierpnia Naczelny Wódź nakazał jeździe majora Jaworskiego zająć Międzyrzec. Jazda wyruszyła na Międzyrzec z Radzynia o godzinie 1 trzema kolumnami. Kolumna prawa którą dowodził rotmistrz Zapolski w której skład wchodził 4 dywizjon 1 pułku strzelców konnych poruszała się po osi Radzyń-Ostrówki-Międzyrzec. Kolumna środkowa pod dowództwem podpułkownika Szmidta w składzie dywizjonu 1 wołyńskiego pułku jazdy ochotniczej, 1 szwadronu 2 lubelskiego pułku jazdy ochotniczej i zbiorowego szwadronu karabinów maszynowych poruszała się szosą Radzyń-Międzyrzec. Kolumna lewa pod dowództwem porucznika Trzaski-Jarzyńskiego w składzie 3 szwadronu 2 lubelskiego pułku jazdy ochotniczej poruszała się po osi Radzyń-Płudy-Ruska Wola (teraz Polskowola) -Tuliłów. Celem takiego podziału było okrążenie Międzyrzeca od wschodu i zachodu, przy jednoczesnym natarciu kolumny środkowej.
Lewa kolumna na wysokości południowej odnogi wsi Kąkolownica (dzisiaj Kąkolewnica) natknęła się na okopy nieprzyjaciela w odległości 600 kroków przed sobą. Dowódca kolumny porucznik Trzaska-Jarzyński momentalnie przeprowadził szarżę, która wyrzuciła nieprzyjaciela z okopów. Dalszy atak odbył się pieszo z udziałem straży przedniej kolumny środkowej.