Rok później zdobyła II nagrodę w prestiżowym Leventritt Competition.
Kariera artystyczna W następnej dekadzie regularnie występowała z wieloma orkiestrami pod dyrekcją światowej sławy dyrygentów, m.in. Bruno Waltera, Leopolda Stokowskiego, Artura Rodzińskiego. Odbyła sześć tournée po Europie i zyskała popularność w Skandynawii. Podczas swojego debiutu w Carnegie Hall w 1946 zagrała Koncert d-moll na skrzypce i orkiestrę Jeana Sibeliusa z towarzyszeniem Filharmonii Nowojorskiej pod kierunkiem Artura Rodzińskiego. To wykonanie stało się jej wizytówką. Cztery lata później Wicks wykonała ten koncert w obecności samego kompozytora podczas uroczystych obchodów jego 85. urodzin. Sibelius był zachwycony i wzruszony jej interpretacją. Koncert został przez nią nagrany dla Capitol Records w 1952 w Sztokholmie, orkiestrą dyrygował jej bliski przyjaciel szwedzki dyrygent Sixten Ehrling.