Repertuar Wicks był różnorodny i obejmował szerokie spektrum stylów i idiomów, od Bacha, Mozarta i Beethovena, poprzez Ysaÿe’a, Brahmsa, Francka, aż po Blocha, Milhauda, Dohnanyia czy Honeggera. Wicks często promowała utwory mniej znane, zwłaszcza kompozytorów skandynawskich, którzy nierzadko komponowali specjalnie dla niej. Norweski kompozytor i wiolonczelista Bjarne Brustad dedykował jej kilka swoich kompozycji na skrzypce solo. Dała też wiele premierowych wykonań utworów kompozytorów skandynawskich, m.in. Farteina Valena, Haralda Sæveruda, Klausa Egge, Hildinga Rosenberga. Blisko współpracowała również z Ernestem Blochem.
Działalność pedagogiczna W 1951 Wicks wyszła za mąż, a w 1958 przerwała karierę artystyczną, by całkowicie poświęcić się rodzinie i wychowaniu dzieci, których urodziła pięcioro w ciągu 10 lat. Gdy jej małżeństwo rozpadło się po 14 latach, a Wicks została sama z dziećmi, zdecydowała się kontynuować karierę solową. Zainteresowała się także nauczaniem i w kolejnych dziesięcioleciach stała się szanowanym pedagogiem i wykładowcą na wielu amerykańskich akademiach muzycznych, m.in.