Maron wyraża się często w wywiadach, esejach i książkach przeciwko reżimowi w NRD. Dlatego też była w pewien sposób chroniona ze względu na jej stopień pokrewieństwa: jej ojczym Karl Maron zmarł w 1975 roku, który aż do 1963 roku pełnił funkcję ministra spraw wewnętrznych oraz był jednym z cenionych osób w kierownictwie partyjnym. Związek Maron z SPJN Socjalistyczną Partią Jedności Niemiec był ambiwalentny. Choć książka została uznana na Zachodzie Niemiec jako model krytycznej literatury w NRD, była częściowo sprawdzona przez dowódcę Stasi. Okazało się również w 1995 roku, że w okresie od października 1976 do maja 1978 roku pracowała pod kryptonimem „Mitsu” jako nieoficjalny współpracownik dla Stasi.
W NRD książka nie została opublikowana. W uzasadnieniu wiceministrer kultury stwierdził, że Maron zajmowała się „oczernianiem”. W 1988 autorka przeniosła się do Niemiec Zachodnich, ponieważ nie mogła już publikować swoich utworów w NRD. Dokładne okoliczności powstania powieści Popiół lotny (Flugasche) opisane zostały przez Monikę Maron w 2007 roku w artykule dla Renatus Deckert: Das erste Buch. Schriftsteller über ihr literarisches Debüt.