zjawisko negatywnej selekcji – polega na niekorzystnym doborze składu wspólnoty ryzyka wskutek niepełnej informacji. Zakłady ubezpieczeń posiadają mniej informacji o ryzyku niż nabywcy ochrony ubezpieczeniowej, co może prowadzić do podwyższonego ryzyka upadłości ubezpieczyciela. Negatywna selekcja występuje w sytuacji, gdy nabywający ochronę może ukryć przed zakładem ubezpieczeń fakt, że jego ryzyko jest wysokie. To zatajenie sprawia, że negatywna selekcja nazywana jest również ukrytą wiedzą. Problem negatywnej selekcji można rozwiązać na dwa sposoby: zrównoważenie wspólnoty ryzyka – zakład ubezpieczeń szacuje jednakową stawkę określoną na podstawie średniego ryzyka. Jednak w tym przypadku mogą występować problemy związane z tym, że osoby o niskim ryzyku będą zobowiązane do płacenia wyższych składek, niż to wynika z ich ryzyka. Natomiast osoby o wysokim ryzyku będą miały szerszą ochronę, niż gdyby musiały zapłacić cenę ubezpieczenia w pełni odpowiadającą ich indywidualnemu ryzyku. Istnieje również zagrożenie, że rynek nie spełni oczekiwań, ponieważ osoby o niskim ryzyku wycofają się z ochrony. odseparowanie niskich i wysokich ryzyk od siebie – zakłady ubezpieczeń mogą tego dokonać za pomocą równowagi separacyjnej (samoselekcji).