Szczegóły Z jednej strony Aleja Słoneczna jest powieścią o wieku dojrzewania grupy nastolatków w wieku ok. 15 lat. Z drugiej strony ta powieść przedstawia historią mentalności, ponieważ autor rekonstruuje przeszłość na podstawie subiektywnych wspomnień. Dzięki temu tworzy mikrokosmos Alei Słonecznej, w którym panuje silne poczucie wspólnoty, według biograficznej ciągłości. Z uwagi na te aspekty powieść Brussiga klasyfikowana jest do utworów, które wprowadzają dyskusję o nostalgii. Brussigowi zarzucono jednak, że przedstawił NRD jako spokojną i bajkową krainę.
Typologia narracji Narracja powieści jest auktorialna, narrator zna myśli i uczucia osób przedstawionych, ich przeszłość, ich obecne i przyszłe losy, częściowo ocenia ich absurdalne zachowanie. Ten typ narratora uosabia się w 1. osobie liczby mnogiej, wyrażając się jako „my”, zatem można nadać mu miano „wtajemniczonego”. Epizodyczna struktura powieści przypomina proces zapamiętywania: akcje skojarzeniowo następują po sobie.