Młodość – Włodzimierz Wołyński i Wilno W roku 1924 hm. Maryla Skorupska komendantka Chorągwi żeńskiej w Kowlu, zaproponowała Wandzie wyjazd na I Narodowy Zlot Harcerek w Świdrze, a następnie na obóz drużynowych w Zielonej k. Kowla. W roku szkolnym 1925/26 założyła zastęp harcerek "Iskry" w gimnazjum im. Mikołaja Kopernika we Włodzimierzu Wołyńskim. Pierwsza zbiórka zastępu odbyła się 3 października 1925 roku, a drużyna została zarejestrowana w Głównej Kwaterze Harcerek w Warszawie. Wspólnie z dh. Heleną Wysokińską(późniejszą żoną komendanta hufca we Włodzimierzu Eugeniusza Franciszka Witkowskiego „Genka”) zorganizowały pierwszy, letni obóz zastępu „Iskry” w Manżetówce pod Włodzimierzem. Zastęp liczył wtedy 16 harcerek. Z tej okazji dumny z samodzielności i zaangażowania córki, ojciec Jan Wachnowski ufundował zastępowi 14 osobowy namiot. Po zdaniu matury Wanda wyjechała na studia do Wilna. Studiowała na Wydziale Prawa i Nauk Społecznych na Uniwersytecie Stefana Batorego. Tam w roku 1931 uzyskała magisterium. Jej wykładowcami byli między innymi: prof. Franciszek Bossowski – prawo rzymskie, prof. Eugeniusz Waśkowski – prawo cywilne, prof. Jerzy Lande – teoria i filozofia prawa, prof. Stefan Ehrenkreutz – dawne prawo Polski.