Okupacja sowiecka Wanda włączyła się w konspiracyjną pracę już wczesną jesienią 1939 roku. Jedną z ważniejszych funkcji Pogotowia Harcerek w czasie okupacji sowieckiej, było ratowanie i ułatwianie wyjazdów rannym oficerom i żołnierzom Wojska Polskiego, umieszczonym w szpitalach i prywatnych kwaterach. Dostarczanie im ubrań cywilnych i dokumentów, żywności oraz odprowadzanie do pociągów lub do łączników, przeprawiających się przez Bug. Przeprowadzanie przebranych, polskich wojskowych z fałszywymi dokumentami stało się wkrótce specjalnością Wandy. W kwietniu 1940 została jednak aresztowana przez NKWD i osadzona we włodzimierskim więzieniu, w dawnym zamku obronnym. Wanda była wtedy w 7 miesiącu ciąży. W maju, dzięki wstawiennictwu ks. dziekana Aleksandra Puzyrewicza i dr. Ludwika Grosfelda, została przeniesiona do szpitala w Horochowie, gdzie 27 maja urodziła swojego drugiego syna – Andrzeja. Po odrzuceniu propozycji kolaboracji z sowietami, a w konsekwencji krótkim procesie - została skazana na karę śmierci. Rosjanie nie zdążyli jednak wykonać wyroku. 23 czerwca 1941 Niemcy wypowiedziały wojnę sowietom, a zorganizowani Polacy w nocy z 22 na 23 czerwca uwolnili wszystkich więźniów.