Ze względu na ograniczoną liczbę podręczników udostępniano je tylko na miejscu w czytelni.
W pierwszych dniach lutego 1945 roku na teren Politechniki Warszawskiej wrócili przedwojenni pracownicy, do których szybko dołączyli bibliotekarze. Rozpoczęto porządkowanie terenu oraz wydobywanie z gruzów ocalałych książek. W ten sposób udało się przygotować do udostępniania 3850 woluminów. Opracowania, naprawy oraz wpisania do ksiąg inwentarzowych wymagało ok. 30 tys. egzemplarzy. Początkowo część księgozbioru przeniesiono na 1. piętro Gmachu Mechaniki, reszta została zabezpieczona w piwnicach. Później pozyskano dwa pomieszczenia w Gmachu Architektury, które przeznaczono na czytelnię i magazyn.
15 września 1945 roku Politechnika Warszawska wznowiła działalność w Warszawie. Zgromadzony księgozbiór wszedł w skład bibliotek poszczególnych katedr.
Biblioteka Główna powróciła do odbudowanego Gmachu Głównego w 1950 roku. Na czytelnię, magazyn i część biurową przeznaczono nowe pomieszczenia w dobudowanym skrzydle od strony ul. Nowowiejskiej o powierzchni ok. 260 m².