Na terenie Lustgarten odbyła się również parada wojsk Napoleona Bonapartego, niedługo po ich wkroczeniu do Berlina 27 października 1806 roku. thumb|Stare Muzeum i Lustgarten około 1900 roku thumb|Zamek berliński i Lustgarten w 1913 roku Następca Fryderyka Wilhelma I, Fryderyk II Wielki, po wybudowaniu pałacu Sanssouci w Poczdamie, który był jego głównym miejscem zamieszkania, rzadko bywał na zamku w Berlinie i nie interesował się jego otoczeniem. Jego bratanek i następca, Fryderyk Wilhelm II doprowadził do odtworzenia ogrodu, w którym lubił czasem przebywać. Ogród ten pozostawał jednak zamknięty dla mieszkańców miasta. Zmieniło się to podczas panowania Fryderyka Wilhelma III, który postanowił stworzyć w tym miejscu przestrzeń otwartą. W tym celu powierzył architektowi Karlowi Friedrichowi Schinklowi opracowanie przebudowy Lustgarten oraz zaprojektowanie budynku muzeum, mającego znajdować się w pobliżu. Podczas zrealizowanej w latach 1820–1822 przebudowy, której projekt Schinkel stworzył z udziałem Petera Josepha Lennégo, plac został odgrodzony od północnej fasady zamku pustą przestrzenią do organizacji marszów i defilad, zaś na środku placu zbudowano dużą fontannę, wokół której utworzono sześć trawników, oddzielonych od siebie chodnikami. Od strony katedry posadzone zostały drzewa.