W 1830 roku ukończono natomiast budowę położonego po północnej stronie placu Starego Muzeum. Rok później umieszczono przed muzeum wielką, mającą 7 m średnicy granitową misę (niem. Grantischale), którą okrzyknięto cudem okresu obowiązywania stylu Biedermeier. Zamysłem Schinkla było stworzenie największej na świecie misy z miejscowego kamienia. Jej wykonaniem zajął się kamieniarz Christian Gottlieb Cantian, który wykorzystał granitowy głaz, znaleziony w lesie w pobliżu Fürstenwalde.
W okresie panowania Fryderyka Wilhelma IV, w 1853 roku nastąpiło kolejne przeobrażenie Lustgarten. Pod kierownictwem architekta Johanna Heinricha Stracka zmieniony został kształt trawników oraz układ ścieżek pomiędzy nimi. Z kolei za panowania Wilhelma I, niedługo po utworzeniu Cesarstwa Niemieckiego na miejscu znajdującej się na środku Lustgarten fontanny, wybudowano zaprojektowany przez architekta Alberta Wolffa pomnik konny Fryderyka Wilhelma III, którego odsłonięcie odbyło się 16 czerwca 1871 roku. Dwa lata później w Lustgarten odbył się pierwszy w tym miejscu berliński jarmark bożonarodzeniowy (niem. Weihnachtsmarkt). Jarmarki odbywały się w Lustgarten regularnie do 1891 roku.