Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej 1939 objął dowództwo nad sformowanym z nadwyżek 2 pułku artylerii lekkiej Legionów II dywizjonem (armat) 55 pułku artylerii lekkiej w ramach taktycznej Grupy „Sandomierz” w składzie Armii „Karpaty”. Został wzięty przez Niemców do niewoli 20 września 1939 i był osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po oswobodzeniu był oficerem 2 Korpusu Polskiego w ramach Polskich Sił Zbrojnych. Służbę zakończył w stopniu podpułkownika artylerii konnej

Po demobilizacji z 1947 pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii zamieszkując w Londynie. Zmarł 25 grudnia 1980 w Londynie. Został pochowany na cmentarzu South Ealing w Londynie.

Od 1934 był mężem Antoniny z Chodzyńskich (zm. 1940), z którą miał córki – Marię i Helenę. Po wojnie, w Londynie zawarł po raz drugi związek małżeński.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13716 (za kampanię wrześniową) Krzyż Niepodległości (9 listopada 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (28 kwietnia 1978) Krzyż Walecznych (trzykrotnie: dwukrotnie przed 1923) Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.