W rezultacie jedynie niewielka liczba okrętów rozpoczęła ataki na statki związkowe na szlakach morskich.
Cele i sposoby walki morskiej w okresie wojny trzynastoletniej Zadania flot bałtyckich Wojna trzynastoletnia przypada na okres słabego rozwoju morskiej sztuki wojennej w rejonie Morza Bałtyckiego. Osłabione po okresie rozdrobnienia feudalnego państwa strefy bałtyckiej nie były w stanie zorganizować i sfinansować flot wojennych, zdolnych do odegrania znaczącej roli w konflikcie militarnym. Próby takie w schyłkowym okresie średniowiecza w Europie podejmowali jedynie władcy angielscy i francuscy.
Nieprzerwanie od drugiej połowy XIII w. w rejonie Bałtyku i Morza Północnego utrzymywała się znacząca rola niewielkich flot finansowanych przez duże portowe miasta, których działanie podporządkowane było ich ekonomicznym interesom. Podstawowym celem tak zorganizowanej marynarki było zapewnienie miastu zysków z handlu poprzez ochronę własnych szlaków handlowych i próbę uniemożliwienia prowadzenia handlu przez konkurencję, poprzez przerwanie obcych szlaków komunikacyjnych i blokadę wybrzeży. Istotnym przy tym zadaniem flot miejskich było zwalczanie piractwa.