Pośrodku umieszczono herb ówczesnego arcybiskupa Genui, Pietra Boetta.
W 1942 we wnętrzu sanktuarium przeprowadzono prace renowacyjne.
29 sierpnia 1952 roku gmina Ceranesi (na terenie której jest położone sanktuarium) została poświęcona Madonnie della Guardia.
Po roku 1960 rozpoczęto prace renowacyjne we wnętrzu sanktuarium. W oparciu o projekt architekta Raffaele Salvatori kontynuowano rozbudowę sanktuarium od strony prezbiterium. W transepcie zamontowano nowe, monumentalne organy, dzieło firmy Inzoli. Kaplice św. Jana Chrzciciela i św. Józefa, znajdujące się na początku naw bocznych, zostały wyburzone, aby otworzyć przejście do nowej apsydy. Zrekonstruowano je w nawach bocznych. W zakrystii urządzono kaplicę zimową. W latach 1963–1966 Antonio Giuseppe Santagata ukończył freski na sklepieniu nawy głównej. Na ścianie za ołtarzem, jako końcowy etap rozbudowy prezbiterium, zrealizowano nowy witraż według projektu Santagaty, Maria, Mater Ecclesiae.
W 1969 roku arcybiskup Genui, Giuseppe Siri dekretem, wchodzącym w życie w dzień Wielkanocy, ustanowił przy sanktuarium parafię – wikariat autonomiczny zrywając tym samym jego dotychczasową podległość parafii w Livellato.