Klasztor Świętego Pawła (arab. دير الأنبا بولا, Dajr al-Kiddis Bulus, Dayr al-Qiddīs Būlus) – koptyjski klasztor, położony na pustyni Arabskiej we wschodnim Egipcie (około 160 km na południowy wschód od Kairu), na płaskowyżu Galala. Założony został w III wieku przez Pawła z Teb, pierwszego pustelnika chrześcijańskiego, uznawanego za świętego przez Kościół katolicki, Cerkiew prawosławną i Kościoły wschodnie. Klasztor działa od III wieku aż po czasy współczesne.

Lokalizacja Klasztor stoi na Pustyni Arabskiej we wschodnim Egipcie, w odległości około 160 km na południowy wschód od Kairu, w pogórzu piaskowcowego płaskowyżu Galala (South Galala Plateau), na wysokości 244 m n.p.m.. thumb|left|Św. Antoni Wielki podczas pochówku św. Pawła z Teb. Zgodnie z tradycją, klasztorny fresk przedstawia także dwa lwy, które miały wykopać grób świętego

Historia Około roku 250, podczas prześladowań ze strony cesarza Decjusza Paweł, pochodzący z Dolnej Tebaidy lub Aleksandrii, znalazł schronienie na pustyni Arabskiej. Osiadł na płaskowyżu Galala, w pobliżu wybrzeża morza Czerwonego. Według tradycji, Paweł miał tam spędzić prawie 90 lat, wiodąc pustelnicze życie w jaskini, bez kontaktu z ludźmi. Według opisu św.