Cesarska flota została kompletnie zniszczona.
Abd Allah ibn Sad spełnił nadzieje Usmana, reformując i uszczelniając system podatkowy Egiptu odziedziczony po Bizantyńczykach, tak że wpływy z prowincji istotnie się zwiększyły. Jego polityka, zakładająca także wysyłanie części dochodów z Egiptu do skarbu kalifa, sprawiła jednak że nie był on popularny, ponieważ miejscowi muzułmanie uważali że to im należą się wpływy z Egiptu jako zdobywcom tego kraju. Sytuację dodatkowo pogarszał napływ nowych plemion arabskich, które wywierały dalszą presję na ograniczone zasoby. Abd Allah miał także obiecać nowo przybyłym większy udział w łupach, co oburzyło tych, którzy brali udział w podbojach od początku. Podczas gdy Abd Allah zajęty był kampanią zakończoną Bitwą Masztów w Egipcie narastał niepokój wywołany agitacją przeciwko namiestnikowi i jego kalifowi przybranego syna Usmana, Muhammada ibn Abi Huzajfy, oraz syna Abu Bakra, Muhammada. Próby negocjacji z nimi nie dały rezultatu i w tej sytuacji Usman wezwał Abd Allaha na konsultacje do Medyny, podczas gdy ten zostawił na miejscu jako swojego zastępcę Ukbę ibn Amira lub według innych źródeł Sa'iba ibn Hiszama. Nieobecność Abd Allaha wykorzystał Muhammad ibn Abi Huzajfa, który w styczniu 656 roku podniósł otwarty bunt i obalił władzę jego zastępcy.