dziewczynki od 7 roku życia; abiturientki miały 15–17 lat. Opracowany zakres nauki był dość szeroki, a języka polskiego uczono w wymiarze 4 godzin tygodniowo; oceniano w skali pięciostopniowejSmuszkiewicz 2001, s. 116–118.. W pierwszym okresie w szkole uczyło się ok. 100–150 dziewczątKnapowska 1929, s. 277.. W początkach lat 30. poziom nauczania był na tyle wysoki, że władze rejencji zażądały jego obniżenia; ich zdaniem zbyt przypominał on profil szkół męskichSmuszkiewicz 2001, s. 117.. Pod względem wyznaniowym szkoła była – przynajmniej teoretycznie – otwarta jedynie dla chrześcijanEdward David Luft, The Jews of Posen Province in the Nineteenth Century, Washington 2015, s. 405. i miała charakter mieszany, katolicko-ewangelicki; religii uczył zarówno pastor, jak i ksiądz, aczkolwiek dyrektorem był ten pierwszy – Johan Gottlob FriedrichKnapowska 1929, s. 279–280.. Szkoła podlegała nadzorowi Prowincjonalnego Kolegium SzkolnegoKnapowska 1929, s. 283.. W pierwszych miesiącach istnienia Luisenschule mieściła się w wynajętym wcześniej domu należącym do radcy sądowego Brücknera przy ulicy WrocławskiejKnapowska 1929, s. 259.. Ponieważ okazał się on za ciasny, już pod koniec roku 1830 szkoła przeniosła się do również wynajętej narożnej kamienicy u zbiegu ulic Wielkiej i ŻydowskiejSmuszkiewicz 2001, s. 119.. thumb|Poznań, lata 30.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szkoła Ludwiki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.