Wówczas każdy z nich tnie się na 11 kwadratowych płytek i znów układa w stos tym razem liczący 1800 arkuszy, które przełożone są arkuszami japońskiego papieru (washi), ale poddanego wcześniej wielomiesięcznemu nasączaniu specjalną mieszaniną białek jaj kurzych, soku z hurmy oraz ługu otrzymanego ze słomy. Impregnaty te czynią papier wyjątkowo gładkim, co pozwala zapobiec powstawaniu na arkuszach złota zarysowań i czyni te arkusze wyjątkowo lśniącymi. Stos taki owija się skórami z kota, a następnie poddaje kilku seriom młotkowania. W efekcie rozbijania młotem płatki złota powiększają się i cienieją, uzyskując grubość 0,0001 - 0,0002 mm oraz bardzo duży połysk. Taki produkt finalny tnie się na kwadraty o wielkości w zależności od zamówienia (są cztery rozmiary od 10,9 do 21,2 cm boku kwadratu) i pakuje, przedzielając każdy płatek złota papierem wyrabianym z morwy, który zabezpiecza przed sklejaniem płatków i ich zawilgoceniem. Odpady złota powstałe w trakcie produkcji kinpaku przerabiane są na złote proszki różnych frakcji, wykorzystywane w maki-e, czyli zdobieniu przedmiotów z laki poprzez napylanie ich złotem.