Bolesław Nawrocki (ur. 8 czerwca 1877 w Łodzi, zm. 4 lipcaWg nekrologu rodziny w: „Kurier Popularny” (Łódź), 6 VII 1946, nr 184, s. 5; na pomniku widnieje data 5 lipca 1946 w Pabianicach) – polski malarz.
Życiorys Początkowo uczęszczał na lekcje rysunku u Wojciecha Gersona, następnie, w 1895, wyjechał do Monachium gdzie przez dwa lata uczęszczał do akademii Johanna Caspara Hertericha. Po powrocie z Monachium przez dwa miesiące pobierał lekcje w Krakowie u Leona Wyczółkowskiego, następnie wyjechał do Paryża, studiując w Académie Julian, w Académie Vitti i w Académie Colarossi oraz prowadząc (do 1907) własną pracownię malarską. Po powrocie do Polski zajmował się działalnością dydaktyczną, mieszkał w Warszawie i Poznaniu, prowadził szkołę malarstwa w Łodzi. Ostatecznie, w 1932 r., wykupił rodzinny dom w Pabianicach (obecnie ul. B. Nawrockiego 78), gromadząc tam bogate zbiory sztuki a w latach 1930–1938 prowadził szkołę rysunku i malarstwa. Swoje prace wystawiał w Paryżu, Bordeaux, towarzystwie „Zachęta”, na indywidualnych wystawach w Krakowie (1909 i 1926), Poznaniu (1926), Pabianicach (1930, 1933 i 1939).