Tworzył kompozycje symboliczne, pejzaże, portrety (Armanda Clementa Fallieresa i Gastona Doumerque’a, Stanisława Wojciechowskiego, Ignacego Paderewskiego, Franciszka Kleeberga), obrazy ilustrujące wydarzenia historyczne (Cud nad Wisłą, Przyjęcie Marszałka Focha przez Radę Miejską Poznania).
Na początku okupacji niemieckiej, podczas II wojny światowej, aresztowany w listopadzie 1939 r. w trakcie dużej akcji łódzkiego gestapo przeciwko inteligencji Łodzi i okręgu łódzkiego. Osadzony w obozie przejściowym w fabryce Michała Glazera na Radogoszczu w Łodzi przy ul. Krakowskiej 55 (dziś Liściasta 17); zwolniony w I poł. roku 1940. Niedługo potem wyjechał wraz z rodziną do Warszawy (Generalne Gubernatorstwo). Tu zdołał przeżyć powstanie warszawskie. Po jego zakończeniu, tułaczce popowstaniowej i zakończeniu II wojny św. niezwłocznie powrócił schorowany do Pabianic do swego przedwojennego domu.
Jego żoną była Janina z domu Neuding (1885–1968), z którą miał syna Bolesława.