thumb|left|Dirty father Thames (z ang. Brudny ojciec Tamiza), rysunek satyryczny opublikowany 7 października 1848 roku w czasopiśmie Punch. Badania nad ofiarami epidemii prowadził lekarz John Snow, dowodząc w 1854 roku, że są one spowodowane przez zanieczyszczoną wodę. Podobne spostrzeżenia przedstawił już pięć lat wcześniej w pracy On the Mode of Communication of Cholera (z ang. O sposobie przenoszenia się cholery). Odkrycia Snowa początkowo nie zyskały jednak rozgłosu. Popularnością cieszyła się nadal wywodząca się jeszcze z czasów starożytnych teoria o morowym powietrzu, zgodnie z którą choroby zakaźne przenoszone są przez złe powietrze. Zwolennicy tej teorii, w tym pełniący wysokie stanowisko rządowe Edwin Chadwick, postulowali oczyszczenie miasta i rozwój sieci kanalizacyjnej. Pod wpływem tych postulatów w latach 1846 i 1848 Parlament brytyjski przyjął prawa ograniczające używanie szamb, co miało nakłonić mieszkańców Londynu do podłączania swoich gospodarstw do kanalizacji. Paradoksalnie doprowadziło to jednak do pogorszenia sytuacji i dalszego wzrostu zanieczyszczenia Tamizy. W 1849 roku komisja do spraw oczyszczenia miasta z satysfakcją donosiła, że do tego czasu przepłukano ponad 465 kilometrów kanałów ściekowych, pozbywając się z miasta ponad 60 tysięcy metrów sześciennych nieczystości.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wielki Smród · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.