Następstwa thumb|Prace nad nowym systemem kanalizacyjnym w 1859 roku. Już w czerwcu 1858 roku lider torysów Benjamin Disraeli zainicjował prace nad ustawą mającą polepszyć stan rzeki Tamizy. Ustawa została przyjęta 2 sierpnia 1858 roku, po 18 dniach od złożenia projektu. Ustawa zobowiązywała Miejską Komisję Prac Publicznych do zebrania 3 milionów funtów szterlingów (według aktualnego kursu około 340 milionów funtów) i przeprowadzenia w oparciu o te środki szeroko zakrojonych prac kierowanych przez Josepha Bezalgette'a. Inżynier ten od kilku lat opracowywał projekt przebudowy miejskiego systemu kanalizacji. Zgodnie z przyjętymi założeniami w ciągu kolejnych 16 lat wzdłuż Tamizy umieszczono zbudowane z cegieł i cementu kanały o łącznej długości około 130 kilometrów, które przyjmowały wodę zarówno z miejskich ścieków, jak i z rzeki, a następnie odprowadzały ją aż do wschodnich części Londynu. Ujścia do rzeki znajdowały się w dzielnicach Barking i Plumstead. Minimalny spadek wynosił około 40 centymetrów na kilometr, co zapewniało swobodny przepływ wody. W położonych niżej dzielnicach miasta – Chelsea, Deptford, Stratford i Crossness – umieszczono przepompownie transportujące wodę do wyżej położonych obszarów. W sumie do prac tych zużyto 318 milionów cegieł i 670 tysięcy metrów sześciennych cementu.