System został otwarty w 1865 roku przez Edwarda, księcia Walii, późniejszego króla brytyjskiego. Prace trwały jednak dalej i zakończyły się w 1875 roku. Jednocześnie zbudowano też trzy nabrzeża przy Tamizie, w dzielnicach Victoria, Chelsea oraz Vauxhall. Miały one usprawnić przepływ wody w Tamizie oraz wyprostować jej bieg. Wszystkie zostały ukończone w latach 1869–1874.
Podjęte w latach 1858–1875 starania przyniosły zamierzone rezultaty. W Londynie nigdy więcej nie doszło do klęski na skalę Wielkiego Smrodu. Została także zmniejszona podatność jego mieszkańców na choroby. Gdy w 1866 roku w East End, jedynej dzielnicy Londynu wyłączonej z nowego systemu kanalizacyjnego, doszło do epidemii cholery, choroba nie rozprzestrzeniła się na inne części miasta.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:1858 w Europie Kategoria:Historia Londynu Kategoria:Katastrofy ekologiczne w Wielkiej Brytanii Kategoria:Tamiza Kategoria:Wielka Brytania w XIX wieku Kategoria:Zanieczyszczenia wody