W sumie skonstruował 92 instrumenty smyczkowe. Zostały one zauważone i nagrodzone na licznych wystawach europejskich, m.in.: na wystawie we Frankfurcie (1926), Wystawie Wodnej w Bydgoszczy (1937) (złoty medal), Wystawie Muzycznej w Genewie (1927) (srebrny medal), Wystawie Muzycznej w Warszawie (1933) (złoty medal) i wystawie w Genewie (1954). Podczas swoich występów na instrumentach Panufnika grali Stanisław Barcewicz, Bronisław Huberman, Alfred, Kazimierz i Michał Wiłkomirscy, Ginette Neveu oraz Dawid Ojstrach. W 1935 r. skrzypce „Antica” z 1926 r. podarowano ostatniemu z wymienionych artystów jako nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego. Kwartetami Panufnika dysponują Muzeum Instrumentów Muzycznych w Poznaniu i Stowarzyszenie Polskich Artystów Lutników.
Tomasz Panufnik posiadał w swoim dorobku kilka prac poświęconych lutnictwu. Składały się na nie, m.in.: Instrumenty smyczkowe «Antica» i «Polonia» (ok. 1920), Sztuka lutnicza (1926), Technologia lutnicza (1934, I–II), Ogólny pogląd na budowę instrumentów („Rytm” nr 12 z 1924), Lutnictwo polskie („Muzyka” nr 1 z 1950). W 1944 r. zaginęły część jego opracowań w formie rękopisu: Akustyka sal koncertowych, Historia instrumentów smyczkowych, Muzyka i prawo harmonii w wszechświecie oraz Tajemnica skrzypiec.