Wiadomo, że Ridley zastanawiał się nad możliwością zastąpienia usuniętej soczewki naturalnej soczewką sztuczną już w roku 1935. Po pierwszych zabiegach wszczepienia sztucznej soczewki Ridley był krytykowany za to, że nie przeprowadził eksperymentów na zwierzętach. Zarzuty te odpierał argumentując, że naturalnym eksperymentem był przypadek Gordona Cleavera..
Przygotowania do pierwszego zabiegu wszczepienia sztucznej soczewki Ridley rozpoczął w roku 1948 z pomocą pracownika firmy optycznej Johna Picka. Pierwszy w historii zabieg wszczepienia sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej został przeprowadzony przez Harolda Ridleya 29 listopada 1949 roku w Szpitalu św. Tomasza w Londynie. Pacjentem była 45-letnia pielęgniarka Elisabeth AtwoodApple, 2007: Zabieg, który przebiegł bez powikłań, wykonany został z zachowaniem dyskrecji – Ridley obawiał się, że w razie niepowodzenia spotkałby się z poważnymi konsekwencjami zawodowymi i prawnymi, chciał też przez około 2 lata nabywać doświadczeń w stosowaniu nowej metody, przed jej przedstawieniem światu. Cała rzecz wyszła na jaw, gdy jeden z pierwszych pacjentów zgłosił się omyłkowo na pierwszą wizytę pooperacyjną do innego okulisty – Fredericka Ridleya – który nagłośnił sprawę..