Gdy świątynia została ukończona, król Salomon zainaugurował ją modlitwą i uroczystym poświęceniem, a do uczestnictwa w tym wydarzeniu zaprosił nawet ludzi spoza społeczności żydowskiej. Apelował wtedy do Boga, aby zwrócił szczególną uwagę na ich modlitwy: „Niech wszystkie narody ziemi poznają Twe Imię dla nabrania bojaźni przed Tobą za przykładem Twego ludu, Izraela. Niech też wiedzą, że Twoje Imię zostało wezwane nad tą świątynią, którą zbudowałem” (1 Księga Królewska, 8,43).
Najważniejszą częścią Pierwszej Świątyni było pomieszczenie zwane Święte Świętych. Przechowywane w nim były dwie tablice z dziesięcioma przykazaniami, które Bóg przekazał Mojżeszowi na Górze Synaj. Zgodnie z opisem z 1 Księgi Królewskiej: „Sanktuarium urządził wewnątrz, w środku budowli, by tam umieścić Arkę Przymierza Pańskiego. Sanktuarium było dwadzieścia łokci długie, dwadzieścia łokci szerokie i dwadzieścia łokci wysokie. Wyłożył je szczerym złotem. Wyłożył też ołtarz cedrowy. Wnętrze świątyni Salomon wyłożył również szczerym złotem i założył złote łańcuchy przed sanktuarium, które wyłożył złotem” (1 Księga Królewska, 6,19-21).