Elewacje urozmaicają ozdobne obramienia, w które ujęte są otwory okienne, blendy, gzymsy (kordonowy, oddzielający od siebie kondygnacje oraz wieńczący, z rzędem ząbków, przy prezbiterium bez) oraz skarpy. Fasada jest trzyosiowa, osie wyznaczają blendy, pasowe boniowanie oraz potrójne okna. Pośrodku szczytu znajduje się oculus, a nad nim umieszczono ozdobną płycinę z łacińskim napisem SOLI DEO ().
Kształt otworów okiennych i drzwiowych oraz blend jest zróżnicowany – są zamknięte półkoliście, odcinkowo lub mają kształt prostokąta.
Posadzki w nawie i na emporze wyłożone są ozdobnym lastriko, a w zakrystii i składziku – płytkami ceramicznymi.
Dachy świątyni są kryte blachą, a skarpy i gzymsy osłonięte dachówką ceramiczną. Nawa przykryta jest dachem dwuspadowym, prezbiterium – dwuspadowym, który nad apsydą przechodzi w trójpołaciowy. Kruchta i najniższa dobudówka są przykryte osobnymi dachami. Więźba dachowa jest drewniana, konstrukcji płatowo-krokwiowej.
Powierzchnia użytkowa budowli wynosi 372 m², kubatura liczy 3085 m³.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Jaśle Kategoria:Zabytkowe kościoły w Jaśle Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa Męczennika Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1893