Stanisław Żelazowski (ur. 30 września 1889 w Grodzisku Mazowieckim, zm. ok. 31 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski ksiądz katolicki, kapelan Armii Krajowej.
Życiorys Urodził się 30 września 1889 w Grodzisku Mazowieckim, w rodzinie Juliana i Agnieszki z Gawińskich. Wstąpił do Seminarium Metropolitalnego w Warszawie i ukończył je w 1914 święceniami kapłańskimi. Zaraz potem podjął dalsze studia na Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu, które ukończył w 1917. W latach 1917–1918 współorganizował Związek Wojskowych Polaków w Turkmenistanie, gdzie był komisarzem, a następnie powrócił do Warszawy, gdzie od 1919 do 1929 wykładał na Seminarium Metropolitalnym (Nowy Testament) i był prefektem tej instytucji. W 1929 otrzymał z rąk kardynała Aleksandra Kakowskiego probostwo parafii św. Antoniego w Warszawie. Jednocześnie otrzymał zadanie zorganizowania parafii na warszawskim Powiślu. W 1933 ks. Żelazowski kupił plac pod budowę Kościoła św. Teresy od Dzieciątka Jezus, którą ukończono pod jego kierownictwem w 1938. Został pierwszym proboszczem tej parafii. Poświęcił się też działalności charytatywnej: organizował ochronki, świetlice dziecięce, jak również akcje dożywiania dzieci i osób bezrobotnych.