W latach 1686–1878, akademia zmieniała lokalizacje piętnaście razy, „stacjonując” w Augsburgu, Altdorfie, Erfurcie, Halle, Norymberdze, Erlangen, Bonn, Wrocławiu, Jenie, Dreźnie, by w 1878 roku osiąść na stałe w Halle. Rok później do Halle przeprowadzono z Drezna bibliotekę, która w 1904 roku otrzymała nowoczesny gmach.

W XVIII w. towarzystwo otworzyło się na członków spoza kręgów naukowych – ministrów, urzędników i kler, których przyjmowano jako patronów organizacji. W 1789 roku do Leopoldiny przejęto pierwszą kobietę – księżnę Katharinę Romanowną von Daschkova. Podczas gdy w okresie 1769–1818 towarzystwo przyjmowało średnio siedmiu nowych członków rocznie, w 1818 roku, pierwszym roku prezydentury Christiana Nees von Esenbecka (1776–1858), przyjęto 54 nowych członków – młodych naukowców.

Po dojściu Hitlera i nazistów do władzy w 1933 roku, akademia nie obroniła się przed politycznym wpływem – kandydatury na nowych członków musiały być przedkładane do zatwierdzenia nowej władzy;