Kardynał z Molfetty Na konsystorzu celebrowanym 7 maja 1473 papież Sykstus IV mianował go kardynałem prezbiterem. 10 maja otrzymał kapelusz kardynalski, a 17 maja kościół tytularny S. Balbinae, który następnie (prawdopodobnie w 1474Dokładna data nie jest znana, ale jeszcze 5 maja 1474 papież Sykstus IV tytułował go jako kardynała prezbitera S. Balbina, zob. Cesare De Cupis, Regesto degli Orsini e dei Conti Anguillara, [w] BULLETTINO DELLA REGIA DEPUTAZIONE ABRUZZESE DI STORIA PATRIA, anno VII e VIII, S. 3ª, aprile-agosto-dicembre 1916-1917, s. 268.) wymienił na S. Cecilia. Był odtąd znany jako kardynał z Molfetty, gdyż przez cały czas pozostawał biskupem tej diecezji. W 1476 był legatem Sykstusa IV w ogarniętym zarazą Rzymie; papież i kuria przeniosły się wówczas do Viterbo. W 1480 pośredniczył w negocjacjach pokojowych między Florencją a Sieną jako delegat Sykstusa IV. Od 1483 sprawował funkcję protektora zakonu karmelitów. 19 stycznia 1484 został wybrany na urząd kamerlinga Świętego Kolegium Kardynałów na roczną kadencję. W jej trakcie 12 sierpnia 1484 zmarł Sykstus IV.

Wybór na papieża