Józefa Zajączka. thumb|240px|Rycina złotego medalu jaki autor otrzymał za Słownik języka polskiego zamieszczona w Tygodniku Ilustrowanym w 1864 roku. Początkowo planowano tylko 4 tomy, ostatecznie słownik został wydany w sześciu tomach. Na wydanie słownika Linde pozyskiwał fundusze od swojego protektora hrabiego Ossolińskiego oraz innych sponsorów. Prawie połowę kosztów wydawnictwa pokrył ze swoich własnych zasobów książę Adam Czartoryski. Linde nadmienia we wstępie, że gdy przyszło do „obmyślenia kosztów druku (Czartoryski) prawie połowę wydatku sam jak najłaskawiej zastąpić raczył”. Donację na ten cel przyznał także car Aleksander I Romanow.
Druk dzieła stanowił duże wyzwanie techniczne. Rozmiar każdego tomu wynosił 23x30 cm, a ilość stron każdego z nich wynosiła średnio ok. 600, co dawało w sumie znaczną objętość całości. Pierwsze prace drukarskie odbywały się w warszawskim mieszkaniu autora i rozpoczęły się w roku 1806. Później dzieło drukowano w Drukarni Księży Pijarów w Warszawie należącej do zakonu pijarów. W następnym 1807 roku wyszedł pierwszy tom, a ostatni opublikowany został w 1814. Nakład był stosunkowo mały i wyniósł jedynie 1200 egzemplarzy.