thumb|240px|Portret Kazimierza Stankiewicza autorstwa S. Wyspiańskiego Kazimierz Stankiewicz (ur. w 1818 lub 1820, zm. 5 sierpnia 1895 w Krakowie) – polski spiskowiec, emigrant, opiekun Stanisława Wyspiańskiego.
Życiorys W 1829 rozpoczął naukę w Gimnazjum św. Anny w Krakowie, ale go nie ukończył. Przyjaźnił się z poetą Edmundem Wasilewskim. W latach trzydziestych należał do organizacji konspiracyjnej, działającej na terenie Wolnego Miasta Krakowa, a kierowanej przez adiunkta UJ Ludwika Gorzkowskiego. We wrześniu 1838 wspólnie z Antonim Lewickim i Józefem Zagórowskim zabili wykonując wyrok Szymona Celaka, kramarza tytoniu, a zarazem agenta rosyjskiego. Stankiewicz zdołał uciec, został jednak aresztowany. W trakcie brutalnego śledztwa nabawił się jąkania, które mu zostało do końca życia. Proces przed sądem pierwszej instancji odbył się w Krakowie. W obawie przed zamieszkami miasto było patrolowane przez wojsko, a na Rynku stacjonowało pół baterii dział. Stankiewicz został skazany na śmierć, zaś jego towarzysze na długoletnie więzienie. Sąd apelacyjny nie uznał morderstwa za pospolite, a uwzględniwszy przy tym młody wiek skazanego zamienił mu wyrok na 20 lat pozbawienia wolności.