Monaster Gdy Michał Romanow został carem Rosji, opuścił dawną rodzinną rezydencję. W budynku w 1631 r. powstał monaster. Jego fundacja miała upamiętnić narodziny następcy tronu, carewicza Aleksego, dwa lata wcześniej. Ponadto Fiodor Romanow (wówczas już patriarcha moskiewski i całej Rusi pod imieniem mniszym Filaret) nie chciał, by budowla przeszła w ręce dalszych krewnych. W cerkwi monasterskiej wystawiono dla kultu rodową ikonę Ikony Matki Bożej „Znak” w koszulce zdobionej złotem, srebrem, drogimi kamieniami i bursztynem.
W 1668 r. monaster został niemal całkowicie zniszczony przez pożar. Odbudową zajęła się rodzina małżonki cara Aleksego – Miłosławscy. W 1679 r. z inicjatywy Iwana Michajłowicza Miłosławskiego w kompleksie klasztornym zbudowano nową cerkiew monasterską, największą w Kitaj-gorodzie i na Zariadju, wzorowaną na soborze Zaśnięcia Matki Bożej na Kremlu. Budowlę wznosili kostromscy mistrzowie Grigorij Anisimow i Fiodor Grigorjew. Po ukończeniu odbudowy w 1684 r. cerkiew wyświęcił patriarcha moskiewski i całej Rusi Joachim. Patriarcha regularnie przybywał do monasteru w święto patronalne, wtedy też w nabożeństwach brał udział car z dworem.