W ich konstrukcji wyróżnia się trzy podstawowe elementy: wibrator – źródło drgań dźwiękowych, element którego drgania wywołują fale głosowe w otaczającym ośrodku, incytator (generator) – element wzbudzający drgania, rezonator (radiator, amplifikator) – element zwiększający skuteczność promieniowania dźwięku.
Dźwięk wydobywa się z instrumentu muzycznego za pomocą rąk, palców, płuc lub warg, smyczka, stroika, pałeczki, mechanizmu piórkowego, młoteczkowego, powietrznego itp. Przykładowymi wibratorami są struna fortepianu, naciągnięta membrana kotła, języczek akordeonu, słup powietrza w piszczałce organowej; incytatorami – smyczek skrzypiec, młoteczek fortepianu, pałeczka perkusyjna; rezonatorami – pudło rezonansowe, płyta rezonansowa, czara głosowa.
Podział Podstawowa klasyfikacja instrumentów muzycznych uwzględnia rodzaj źródła dźwięku i wyróżnia pięć grup: chordofony (wibratorem jest napięta struna), membranofony (wibratorem jest napięta błona-membrana), idiofony (wibratorem jest ciało stałe mające własną sprężystość), aerofony (wibratorem jest drgające powietrze), elektrofony (wibratorem jest membrana głośnika).