Jego powierzchnia wynosi 380 ha.
Zabudowa mieszkalna i użytkowa Teren oppidum został zabudowany planowo – cała jego powierzchnia została podzielona na parcele ograniczone "ulicami" i zabudowane "dworzyszczami". Składały się one z dużych budynków mieszkalnych, posadowionych na gruncie oraz mniejszych chat częściowo zagłębionych – półziemianek, służących do różnych celów gospodarczych – były to spichrze, stajnie, obory, jamy zasobne, cysterny oraz warsztaty rzemieślnicze. Duże budynki mieszkalne (długie domy) składały się z jednego lub kilku pomieszczeń. Ich powierzchnia wynosiła od 40 do 100 m².
Świątynia W centralnej części oppidum była położona świątynia albo miejsce kultu. Świątynia wraz z cmentarzyskiem tworzą najstarszą formę aktywności na tym terenie. Ten kompleks był użytkowany od IV do II, być może I w. p.n.e. Znaleziska broni, uprzęży końskich i części kotłów, wybrukowany dziedziniec oraz duża ilość kości niemowląt i dzieci wskazują, że było to miejsce kultu.