Henry Fitch Taylor (ur. 15 września 1853 w Cincinnati, zm. 10 września 1925 w Plainfield) – amerykański malarz, jeden z pionierów kubizmu w Ameryce.
Wchodził w skład komitetu organizacyjnego pierwszej w Stanach Zjednoczonych międzynarodowej wystawy sztuki nowoczesnej, Armory Show (1913) i był jego pierwszym przewodniczącym.
Życiorys Henry Fitch Taylor urodził się 15 września 1853 roku w Cincinnati w stanie Ohio. Za młodu zainteresował się teatrem. Został członkiem zespołu Josepha Jeffersona. Jefferson, który sam był malarzem, zachęcił go do wyjazdu do Paryża. Tam Taylor zapisał się do Académie Julian, a w 1885 roku wyjechał do Barbizon, aby malować. Trzy lata później, już jako wytrawny malarz w stylu impresjonistycznym, powrócił do Stanów Zjednoczonych.
W 1891 roku został wybrany członkiem stowarzyszonym Society of American Artists, ugrupowania awangardowych artystów, założonego w opozycji do konserwatywnej National Academy of Design i bardziej otwartego na wystawianie nowej sztuki, którą sprowadzali z Francji amerykańscy impresjoniści, tacy jak sam Taylor, John Henry Twachtman i inni. thumb|left|Postać z gitarą II, 1914, Smithsonian American Art Museum Taylor wziął udział w kilku wystawach, ale później porzucił uznany, nowojorski świat sztuki.