Lata 20. i 30. W latach 20. i 30. Maurer poszerzył swój styl o szereg nowych, modernistycznych form i struktur. W tym okresie namalował jaskrawe, kolorowe pejzaże, przedstawiające lesiste tereny, kręte strumienie i pagórki wokół pensjonatu Shady Brook, w hrabstwie Ulster, w którym przebywał w latach 1916–1932, udając się tam niemal co roku, od kwietnia do maja. Około 1926 roku Maurer poświęcił dużo czasu na malowanie studiów kwiatowych, wykonanych w różnych technikach, w tym olejem i gwaszem. W latach 20. stał się ważnym pionierem amerykańskiego malarstwa kubistycznego, wypracowując bardzo osobisty i rozpoznawalny styl. Poświęcił dużo czasu kubistycznym martwym naturom i głowom, które wykonywał dzięki wysoce innowacyjnym metodom i technikom malarskim. Około 1927 lub 1928 roku, po przeprowadzce do nowego studia, rozpoczął pracę z modelami. Wykorzystując model jako punkt centralny, tworzył obrazy figuralne i rysunki, od orientacji kubistycznej po styl Paula Cézanne’a i dzieła bardziej wyrafinowane duchowo. W latach 20. malował także postacie kobiece, czasem nazywane obrazami Dwóch sióstr. Jego figuralne kompozycje przybierały różne formy, czasem naturalistyczne, a innym razem prowokująco abstrakcyjne. W ostatnich latach życia Maurera w znacznej części jego prac pojawiły się wpływy ekspresjonizmu.