Szczególnego znaczenia w jego sztuce nabrały figuratywne zniekształcenia. Jego twórczość zdawała się odzwierciedlać pewien rodzaj osobistego niepokoju, który ostatecznie miał go doprowadzić do samobójstwa.
Maurer mieszkał razem ze starzejącym się ojcem, a ich wzajemne relacje określane były jako burzliwe. Stały się one szczególnie stresujące po tym, jak starszy, konserwatywny artysta został w połowie lat 20. ponownie odkryty przez prasę popularną. Chociaż obrazy Maurera mniej więcej w tym samym czasie były wystawiane w galerii w Nowym Jorku, to jego eksperymenty twórcze nigdy nie zapewniły mu wsparcia, jakiego oczekiwał. Został odrzucony przez ojca. Krótko po jego śmierci w wieku 100 lat, zniechęcony, odebrał sobie życie.
Twórczość Martwe natury i cykl Dwie głowy
Portrety
Pejzaże