Kac przygotował również podstawy do badań w tematyce ubezpieczeń społecznych, w szczególności w kwestii pomiaru ubóstwa w Izraelu, które do chwili obecnej liczone jest rocznie według jego metody.

Kac został oskarżony za krytykę polityki rządu i oraz za zabieranie krytycznego wobec rządu stanowiska odnośnie do polityki zwalczania ubóstwa jeszcze w trakcie swojej pracy w Instytucie Ubezpieczeń, za nielojalność wobec rządu, a także za podżeganie do napięć społecznych.

W 1971 roku seria burzliwych demonstracji w Jerozolimie przeprowadzona przez izraelskie Czarne Pantery zmusiła rząd do poważnego zajęcia się żądaniami protestujących. W efekcie tych zmian utworzono społeczny komitet, który miał zaproponować rozwiązania tych kwestii. Premier Golda Meir mianowała Jisra’ela Kaca szefem komisji zatwierdzonej jako „Komisja Premiera do Spraw Dzieci i Młodzieży w Trudnej Sytuacji” (tzw. Komitet Kaca). Dwa lata później, podczas bezprecedensowego panelu 120 uczestników z instytucji naukowych, usług i różnych organów państwowych, Komitet przedstawił swoje wnioski. Komitet rekomendował by rodziny, w których dochód był niższy niż minimum wystarczające do przeżycia, otrzymywały dotacje rządowe w celu uzupełnienia dochodów.