Większość not marginalnych i interlinearnych pochodzi od Sędziwoja z Czechla, kilkadziesiąt wpisane zostało ręką Jana Długosza, autorstwo pozostałych jest nieznane.
Historia thumb|Fragment Kroniki wielkopolskiej w kodeksie Sędziwoja wraz z dopisaną glosą – strona 174 Kolofony dołączone do tekstów świadczą, że większość rękopisu spisano w katedralnym skryptorium gnieźnieńskim. Wpis własnościowy Sędziwoja, jak na to wskazuje tytułowanie go bratem Santco, pochodzi sprzed roku 1463, kiedy to Sędziwój został prepozytem kanoników regularnych w Kłodawie. Dlatego większość badaczy jest zdania, że kodeks został zszyty w Gnieźnie między rokiem 1448 (data na dokumencie, który posłużył za wyklejkę) a rokiem 1462. Część uczonych uważa, że ostateczne zszycie kodeksu nastąpiło dopiero w roku 1466, już w Kłodawie, gdyż w zbiorze znajduje się tekst pokoju toruńskiego. Prawdopodobnie jednak dokumenty z 1466 roku wpisano na pustych kartach, które pozostawiono w gotowym kodeksie.