Razem z całą biblioteką porycką kodeks Sędziwoja został przekazany na początku XIX wieku do zbioru puławskiego książąt Czartoryskich, a pod koniec XIX wieku trafił do Krakowa, gdzie jest przechowywany współcześnie. W Bibliotece Czartoryskich nadano mu początkowo sygnaturę Bi R O 1310, zmienioną później na 1310.
Zawartość Kodeks zawiera ponad sto tekstów. Dokładną ich liczbę trudno określić, gdyż część z nich podzielona została na fragmenty umieszczone na różnych stronach zbioru, natomiast niektóre, na przykład Wielka kronika, składają z wielu utworów zapisanych jako jedna całość.
Kolekcja Sędziwoja jest nietypowa, gdyż nie jest wyłącznie historyczna. Łączy w sobie różne rodzaje źródeł, mimo tego, że w XV wieku tworzono tego rodzaju rękopisy niemal wyłącznie według kryteriów rzeczowych. Chociaż podstawą zbioru są teksty historiograficzne, Sędziwój dodał do nich prace hagiograficzne, geograficzne a przede wszystkim dokumenty oraz różne źródła prawne.
W skład Rękopisu Sędziwoja wchodzą: