Nie zdołał ukończyć tłumaczeń dzieł Jacques-Henri Bernardin de Saint-Pierre’a i Honoré de Balzac’a.

27 grudnia 1832 została mu przydzielona XIV ranga urzędnicza, chociaż wcześniej sprzyjający Polakom hrabia Paweł Suchtelen, generał gubernator Oranburga, czynił starania o nadanie Suzinowi X rangi ze względu na zdobyty przez zesłańca tytuł naukowy. Mikołaj I nie przyjął prośby, ponieważ zawierała ona błędy formalne. W październiku 1833 Suzin trafił do aresztu za rzekomą współpracę w tzw. spisku orenburskim, lecz w wyniku niedopatrzenia się przez komisję śledczą (kierował nią następca Suchtelna Wasilij Perowskij – również przyjaciel polskich zesłańców) winy oskarżonych, wszyscy zostali wypuszczeni na wolność. W 1834 Suzin otrzymał X rangę urzędniczą, o której przyznanie zabiegał Perowskij. Aby podreperować zdrowie, odbył podróż po stepach kazachskich, podczas której kilka razy był goszczony przez sułtana kazachskiego Baj–Muchameda. W latach 1834–1835 brał udział w szeregu badań w Kraju Orenburskim. Z upoważnienia Komisji Pogranicznej analizował tę krainę pod kątem obecności surowców mineralnych i budowy geologicznej, jak również, spełniając prośbę E.